با بيرون رفتنت به منى از بى خبرى و لغزش هايت بيرون رو ، و آرزوى آن چه بر تو حلال و سزاور نيست مكن . در عرفات به گناهان خود اعتراف كن ، و پيمان خود را در درگاه احديت به يكتايى او تجديد نما و تقرب او را خواهان باش . در مزدلفه ( مشعر الحرام ) از خداوند بترس ، و در بالا رفتن به كوه ، روحت را به ملأ اعلى بالا ببر . هنگام قربانى گلوى آز و هواى نفس را از خود قطع نما . هنگام افكندن سنگ ريزه‌ها شهوات و فرومايگى و پستى و ناكسى را بيفكن ، و با تراشيدن و ستردن مويت عيب‌هاى آشكار و پنهان را سترده كن . هنگام ورود به حرم و در آمدن به خانهء خداوند سبحان در امان و حفظ و نگهدارى او وارد شو و از پيروى خواستهء نفسانى به در آى ، در حالتى كه از روى راستى و درستى صاحب خانه را بزرگ شمارى و به جلال و پادشاهى او شناسا باشى . استلام حجر كن ( يعنى حجر الاسود را ببوس يا دست بمال يا به آن اشاره كن ) در حالى كه به قسمت خداوند سبحان راضى و خشنود ، و براى عزت و ارجمندى او فروتن باشى . به طواف وداع جز حضرت حق را واگذار . به هنگام ايستادنت در كوه صفا روح و باطنت را براى ديدار او در روزى كه او را ملاقات خواهى كرد صاف كن . در مروه در برابر خداوند سبحان نمايان باش در حالى كه